نمی دانم چگونه می توان بر این درد٬ تاب آورد!!

نمی دانم خدا .....................

محبوبه ات را٬ عصمتت را٬ آنکه خود گفتی دنیا را برای او و به شرف حضور او آفریدی٬ چگونه تاب آوردی اینگونه .................

توان گفتن ندارم!!

مرا یارای سخن نیست!!

جز اشک هیچ نمی توانم گفت و جز صبر و دعای بر فرج مولا هیچ نمی توانم کرد

اللهم عجل لولیک الفرج 

امیدوارم آقا یه نیم نگاهی هم به من بکنن. ولی به کرم خودشون چون من

 لایق همون نیم نگاه هم نیستم!!

من نمی دانم چرا امشب دلم خوش عطر و بوست  

عطر زیبا یاسمینی از چه رو امشب در اوست

عشق بازی می کند امشب دلم با یاسمین  

می فروشد از بر زیبای خود، دنیا و دین

دیده امشب قلب من زیبای خود را فاطمه   

دم ز عشقش می زند نَبوَد دلم را واهمه

گفت قلبم با من گمگشته "ای یار شفیق  

هست زهرا حلقه ی زیبای گیتی را عقیق

یاس قلب مرتضی(ع) بود و گل یاس نبی (ص)   

می شکفت از عطر یاسش علم آدم(ع) منجلی

ایزد منان در حکمت به رویش باز کرد   

آفرینش را خدا از بهر او آغاز کرد" 

اشک از چشمان من از شوق عشقش می چکید  

قلب من اما مگر اشک دو چشمم را ندید؟

گفت "عشق فاطمه(س) از هر کسی ناید پدید     

عشق سوزان می کند از داغ خود، قلب حدید   

عاشق زهرا(س) اگر هستی ولایت را بگیر    

جان خود بگذار و در راه ولایت هم بمیر

عاشق زهرا(س) اگر هستی ز خود بیگانه شو      

زائر آن کوچه و آن خانه ی ویرانه شو

زائران خانه زهرا(س) همه دیوانه اند         

گرد شمع روی زهرا (س)، جملگی پروانه اند"

دل دگر با من سخن از حضرت زهرا(س) نکرد  

زان گلستان از برایم غنچه ای را وا نکرد

ریسمان غم به دور قلب من رقصیده بود    

قلبم از بی مهری دل، اندکی رنجیده بود

اشک اما از دلم زنجیر غمها را گشود           

من نمی دانم چه می کردم اگر اشکی نبود

لاجرم دست گدایی را گشودم سوی او     

بی خود از خود گشتم و دیوانه ابروی او

فاطمه(س) از خود برایم قصه ها آغاز کرد   

راز آن عشق الهی را برایم باز کرد

گفت بوده مام بابا و بُوَد نامش بتول    

می شنید از او شمیم پاک جنت را رسول (ص)

گفت با من فاطمه(س)، حیدر بود هستیّ او     

او می زهرا(س) بود، زهرا(س) بود مستیّ او

حسن باغ ایزدی از گلشن نامش بود        

مجتبی(ع) آیینه دار عصمت مامش بود

او که گفتندش حسین(ع) از نام زهرا(س) گفته اند   

او که عشقش را همه تسبیح دلها گفته اند

آن که بر شام بلا، صبح سحرگه را گشود         

غیر زینب (س)دختر زهرای اطهر(س)کس نبود

قصه ی امروز زهرا(س) اینچنین شد خاتمه      

قلب من پر آتش و دلشوره و پر واهمه

واهمه از دوری زهرا(س) و فرزندان او        

دوری از آن دامن پاک و پر از احسان او

از خدای فاطمه(س) هردم چنین دارم طلب      

بارالها، مرگ من را عشق زهرا(س) کن سبب

جز شهادت مرگ دیگر را نصیب من مکن        

دست من کوته از این بانو و زین دامن، مکن

                                                                    شاعر کوچولو

زبانها از دست یازی به ستایش تو آن طور که زیبنده هیبت توست٬ قاصر و ناتوانند٬

و عقلها از درک نهایت زیبایی تو٬ عاجز٬ و دیده ها از نظاره انوار رویت٬ ناتوانند.

برای خلق٬ راهی به معرفتت نگشودی٬ مگر با ناتوانی از آن.

                                                                   ( فرازی از مناجات خمس عشر)

این اولین باریه که تو وبلاگ دارم یه جورایی چرت و پرت میگم ولی دلم برای یکی از دوستان خیلی

می سوزه  چون اونم دچار یه دلسوزی بیجا شده!!! دلسوزی که ممکنه زندگیشو به باد بده!

نگرانشم ولی هیچ کاری از دستم بر نمیاد ...............

کاش کمی به فکر خودش بود...........

کاش به آینده خودشم فکر میکرد........

نمی دونم اینو می خونه یه نه ولی کاش می تونستم بهش بگم که خیلی دوسش دارم

و نمی تونم ببینم که داره خودشو بیچاره میکنه....................

دعا میکنم راه درست رو پیدا کنه و خودشو نجات بده

شما هم واسش دعا کنید....................

گل لبخند تو شد آوازم

زینت خواب تو شد احساسم

عاشقت هستم و گاه می اندیشم که فراموش شدم از نگهت

ولی ای ناوک چشمت هر شب، قلب خونبار مرا تیرافشان

آه ای حسرت من خال لبت

دوست دارم که شوم خاک رهت

تو همه باطن شعری و سخن

همه عشقی و حرم

تو همه شوکت زیبای اله

و تو ای حسرت جاوید خیال

ای اله ی عشق

ای امیدم، احساس

روح من در تپش روح تو سرگردان است

جوشش عشق تو هم احساس است

من در این راه پر از غم دل شادی دارم

چون وصال تو در این نزدیکیست

من امیدم به رخ دلدار است

که بیاید اینجا در کنار قلبم

همره خون من از پنجره ای بگریزد

دوست دارم که بیایی سر این پیکر بی جان و دمی فاتحه خوان

بر سر پیکر من دست کشی

زنده ام اکنون من تا تو در پیکر من می جوشی

خون من آن تو باد

ای غزلخوان همه شبهایم

ای امید همه دلبستگی ام

ای الهم، زیبا

آه ای حسرت دل، شوکت عشق

تو امیدی

اینرا در تمام عمر، خوب خوب خوب

تجربه کردم من

تو بیا

تو بیا

تو بیا

                                                       شاعر کوچولو

فارغ از هر دو جهانیم و ندانیم که ما             در پی غــمزه او بــادیــه پــوئــیــم همه 

هر چه بوئیم ز گلزار گلستان وی است          عطـر یار است که بـوئـیده و بوئیم همه

جز رخ یـار جـمـالـی و جـمـیـلی نـبود            در غم اوست که در گفت و مگوئیم همه

                            خود ندانیم که سر گشته و حیران همگی

                            پی آنـیــم کــه خـود روی بــروئـیـم هـمـه  

                                                                   از غزلیات حضرت امام خمینی(ره)

                                                         روحش شاد٬ یادش گرامی٬ و راهش پر ره رو باد          

از این که یکی دو روز وبلاگ رو آپ نکردم شرمنده ام ولی یه مقدار کسالت دارم که انشاءالله

به زودی خوب می شم . پس اگر دیدید وبلاگ رو آپ نکردم واسم دعا کنید که به دعای خیرتون

محتاجم

                                                                                      ممنون و سپاسگزارم

تو آمدن با فکر هادر راه های نهانیت!٬ و چقدر جان افزاست مزه دوستی تو!٬ و چقدر گواراست شراب

وصال تو!!

پس ما را از هجران ودوریت مصون بدار و به رحمت و آقاییت از برترین عارفان خودت و لائق ترین بندگانت و

راستگو ترین اهل بندگیت و خالصترین عبادت کنندگان٬ قرارمان ده٬ ای بزرگ٬ ای آقا و ای احسان کننده

                                                                      (فرازی از مناجات خمس عشر) 

والذین جاهدوا فینا لنهدینهم سبلنا

و من عمل بما علم کفی ما لم یعلم

هیچ کس نیست که بگوید هیچ چیز نمی دانم ٬ غیر معصوم بعضی چیز ها را می داند و بعضی چیز ها را نمی داند

آن چیز هایی را که می داند عمل کند ٬ آن چیز هایی را که نمی داند می فهمد

روز جمعه است و همه آرزوی اومدن اون مسافر مهربون رو داریم گفتم یه شعر کوچولو واسه این روز بی ربط نباشه

دلم بد جوری هوای مولامو کرده

       در انتظار مسیحا

سرای قلب من اکنون چقدر رویایی ست 

ببین که خلق من اکنون چقدر دریایی ست

حدیثِ گفتن از تو پر از تلاطم درد              

و درد این نرسیدن چقدر بی تابی ست

کمال عشق وصال است و اوج عمر کمال     

از این سفر چه بگویم که بس تماشاییست

غروب عمر من اکنون عجیب نزدیک است    

طلوع دیدن تو اوج این شکوفاییست

به شیشه ها که نوشتم چقدر دلتنگم               

به یک ترانه سرودن چقدر زیباییست

دروغ گفتم اگر از تو بی صدا گفتم               

و گفتنم ز تو اکنون چه خوش صدا آبی ست

بگویم از تو مسیحای قلب من که دلم           

در انتظار نفسهای تو، مسیحاییست

                                                          شاعر کوچولو

"پیام هدایت" که تا بحال ۲ گفتار از آن ذکر شده٬ دستورالعمل ها و رهنمودهاییست از 

عارف ربانی "حضرت آیت الله بهجت" 

امید است که با نظر با آنان بهتر عمل کنیم

                                                                                           آمین

اینو واسه اون گفتم:

آسمان باز گریست

و من دلشده را یاد تو انداخت

و دوباره چشمم سر باران دارد

آسمان چشمم باز هم بارانی ست

سر سـودای تو دارد مادر

مادر نیکویم

بی تو من تنهایم

بهتر از من به دلم آگاهی

خسته از رهگذر دنیایم

بی تو من تنهایم

بی تو دنیا سر رفتن دارد

و دگر این دنیا، جایگاه من نیست

بی تو چشمان ترم تا ابد بارانی ست

ولی از گریه ی باران هم باز یاد تو می افتم

و به یاد نگهت

زیر باران خزان قدمی خواهم زد

و دگر بار به اندیشه تو می گریم

بی تو اما مادر تا ابد تنهایم

                                                                                     شاعر کوچولو

و ظاهر این است که ترک معصیت به قول مطلق بدون مراقبه دائم انجام نمی شود

در خانه اگر کس است یک حرف بس است

بارها گفته ام و بار دگر می گویم: کسی که بداند هر که خدا را یاد کند خدا همنشین اوست احتیاج به هیچ وعظی ندارد می داند چه باید بکند و چه نباید بکند میداند که آنچه را که می داند باید انجام دهد و در آنچه نمی داند احتیاط کند 

 یاس بوی مهربانی میدهد                   عطر دوران جوانی میده

 یاس را پیغمبران بو کرده اند                 یاس را آیینه ها رو کرده اند

  حضرت زهرا دلش از یاس بود                 دانه های اشکش از الماس بود

     شهادت بانوی آب و آیینه و آفتاب،

                 بر رهروان خورشید تسلیت باد

ورود تو به سرای دلم مبارک باد 

ندیده ام رخت این بیش و کم مبارک باد

درون سینه ی تنگم نفوذ پر بارت               

ورود تــــو بـه سـرای دلـم مـبــارک بـــاد

                                                                    شاعر کوچولو

بسم الله الرحمن الرحیم

و یه چیز دیگه اینکه تمام زندگیمو مدیون کسی هستم که همین کلمه رو بهم یاد داد روحش شاد و یادش گرامی

خدا کنه که بتونم شاگرد خوبی واسش باشم می دونم میشنوه اگه بهش بگم:

عزیزم همیشه به یادتم و ازت می خوام همیشه برام دعا کنی